مدیریت منابع انسانی

مدیریت منابع انسانی در مکتب کلاسیک و نئوکلاسیک تعاریف مختلفی را تصاحب کرد.با توسعه بشر و تعمیق خواسته های او، منابع انسانی اضلاع گوناگونی گرفت. سرمایه انسانی، اداره امور کارکنان و منابع انسانی محورهای ازهم‌تفکیک شده دارند که در کنار هم منجر به انقلابی در هزاره سوم شدند تحت عنوان(مدیریت نوین).

ابتدا تحت عنوان مدیریت پرسنل یا افراد شناخته می شد. در گذشته، نقش آن کاملاً محدود بود. در هر شرکت یا سازمانی، مدیریت منابع انسانی از ضروریات راهبردهای  تلقی میگردد و یک روش رسمی و هنری است در نقاشی روح سازمان… برای مدیریت افراد بود. امروزه مدیریت منابع انسانی به موارد زیر می پردازد:

مدیریت با علم و هنر مدیر، جان می‌گیرد و جان می بخشد به کالبد بی جان سازمان.

هر موردی که مربوط به مدیریت و همراه بودن با افراد در یک شرکت یا سازمان باشد. این به معنی تصمیمات، استراتژی ها، اصول، عملیات، عملکردها، فعالیتها و روشهای مورد استفاده برای مدیریت کارکنان است.

ارتباطات و تعاملات بین فردی، بین گروهی و بين سازمانی و سازه بندی روابط افراد در محل کارشان و هر فرایند،تاکتیک،تکنیک و رویه دیگر که بر آن روابط تأثیر مثبت یا منفی بگذارد.

اطمینان از ایفای تعهد، مسئولیت اجتماعی و رضایت کارکنان از شرایط اشتغال خود درکارایی،اثربخشی و در نهایت بهره وری سازمان در محیط رقابتی و درصحنه پیرامونی به منظور بقا و طولانی شدن چرخه زندگی اش موثر است. این امر منجر به ارایه خدمات و توسعه پایدار می شود و به موفقیت و زنده ماندن شرکت کمک می کند.

مدیریت منابع انسانی

هنگامی که در مورد منابع انسانی در یک موقعیت تجاری صحبت می کنیم، منظور مختصات نیروی کار از هرلحظه ممکنِ کار است، یعنی کارکنان،استعدادها، ظرفیت ها،مهارتها و انرژی هزینه شده ی آنها. این شامل هرگونه ایده، خلاقیت، دانش و استعدادی است که کارکنان با خود به همراه می آورند و از آنها برای کمک به موفقیت سازمان استفاده می کنند. به عبارت دیگر، منابعی که فرد در اختیار دارد یا دانش و تجربه ای که طی این سالها ایجاد شده است.

مدیریت منابع انسانی بر جذب کارکنان جدید با استعدادهای جدید برای شرکت و مدیریت کارکنان متمرکز است. وظیفه دیگر این است که با ارائه راهنمایی در صورت لزوم، کارکنان مذکور را راهنمایی و کمک کند. در یک سازمان بزرگ، با افراد زیاد، داشتن دپارتمانی که به طور خاص بر مسائل کارکنان تمرکز می کند، مهم است. این مسائل مواردی مانند استخدام، مدیریت عملکرد، توسعه سازمانی، آموزش، بهداشت و ایمنی شغلی، ارتباطات، فرهنگ محیط کار و… است.

مدیریت منابع انسانی در حال حاضر، بخش حیاتی هر سازمان است. هر شرکت یا سازمانی ملزم به داشتن این بخش است.عملکرد منابع انسانی شامل ارزیابی بهره وری و یا موفقیت هر بخش در یک سازمان یا کسب و کار است، در نتیجه به هر بخش در بهبود کار عملکرد کمک می کند.

معیار های مدیریت منابع انسانی

ارزش آفرینی:

 افرادی که برای کاهش هزینه ها و ارائه خدمات یا محصول منحصر به فرد مشتریان تلاش زیادی می کنند، می توانند ارزش خود را به عنوان کارکنان و شرکت افزایش دهند. سازمانها همچنین از برنامه های توانمندسازی، ابتکارات با کیفیت استفاده می کنند و برای بهبود مستمر تلاش می کنند تا ارزش کارکنان را برای شرکت افزایش دهند.

نادر بودن:

 وقتی مهارت ها، دانش و توانایی های کارکنان به طور یکسان در اختیار همه شرکت های یک حوزه نباشد، شرکتی که این افراد را دارد از مزیت بسیار قوی برخوردار است. به همین دلیل است که شرکت های برتر سعی در استخدام و آموزش بهترین و درخشان ترین کارکنان دارند. به این ترتیب آنها نسبت به رقبای خود برتری پیدا می کنند.

غیرقابل مقایسه:

 کارکنان وقتی به شرکت های خود مزیت رقابتی می دهند که قابلیت ها و مشارکت آنها توسط دیگران قابل بازسازی نباشد. یعنی دانش و مهارت هایی که آنها برای سازمان به ارمغان می آورند منحصر به فرد است و به راحتی در جاهای دیگر یافت نمی شود.

نیروی کار سازمان یافته:

 افراد دارای استعدادهای منحصر به فرد می توانند به شرکت در دستیابی به مزیت رقابتی کمک کنند. برای تحقق این امر به کار گروهی و همکاری و ایجاد یک سیستم سازمان یافته نیاز است.

معیارهای فوق اهمیت قدرت افراد و همچنین ارتباط بین مدیریت منابع انسانی و مدیریت عملکرد را نشان می دهد. بسیاری از سازمانهای با عملکرد بالا اکنون می دانند که موفقیت آنها بستگی به دانش و مهارت کارکنان یا سرمایه انسانی آنها دارد. سرمایه انسانی با ارزش اقتصادی کارکنان با دانش، مهارت و توانایی های مناسب همسو است. دانش و مهارت آنها دارای ارزش اقتصادی است. مدیریت صحیح سرمایه انسانی برای هر سازمانی که مایل به حفظ مزیت رقابتی است ضروری است. از جهاتی مهمترین بخش عملکرد، منابع انسانی سازمان است.

اهداف مدیریت منابع انسانی

1 – اثربخشی سازمانی

( اثر بخشی می تواند شامل موارد، تجزیه و تحلیل مشاغل، طبقه بندی مشاغل، طراحی شغل و طراحی سازمان باشد.)

2 – سرمایه انسانی

(سرمایه گذاری نیز شامل،  انتخاب کارمندان، داشتن برنامه ای هدفمند و استخدام کارمندان است.)

3 – مدیریت دانش

( که خود شامل: مدیریت عملکرد – آموزش )

4 – مدیریت پاداش

(که خود شامل: حقوق و دستمزد – ارزشیابی مشاغل – پاداش – مزایا)

5 – روابط با کارکنان

(که خود شامل روابط صنعتی – مشارکت – ارتباطات)

6 – بهداشت، ایمنی و رفاه

7 – امور اداری

ادغام افراد ویا گروههای درون شرکت با تطبیق اهداف آنها با اهداف شرکت، برای اطمینان از اینکه افراد و گروهها از فرصتهای مناسب برای توسعه و رشد با سازمان برخوردارند.

استفاده از منابع انسانی شرکت در موثرترین روش برای دستیابی به اهداف سازمانی.

برای اطمینان از دستمزد عادلانه و کافی و ارائه مشوق ها و مزایا در نتیجه رضایت افراد و گروه ها.

بهبود دارایی های انسانی با ارائه برنامه های آموزشی مناسب به طور مداوم.

ارائه فرصت هایی برای بیان، اطمینان حاصل شود که رهبری سازمان به شیوه ای عادلانه، قابل قبول و کارآمد عمل می کند.

با داشتن امکانات و شرایط مناسب، از فضای کاری خوب و ثبات شغلی اطمینان حاصل شود.

Leave a Reply